-Portuga!
-Hı...
-Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum, biliyor musun?
-Niye?
-Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor.
-Arada sırada bana kremalı çörek için para vermiyor musunuz?
- Her gün vermek isterdim. Ama hemen ortadan kayboluyorsun...
-Her gün kabul edemem...
-Neden?
-Sınıfta beslenme saati için yiyecek getirmeyen başka fakir çocuklarda olduğundan.
Totoca, aslında ben bir hediye istiyorum. Bir tanecik. Yeter ki yeni bir şey olsun. Sadece benim için...
Totoca öbür yanına dönüp başını yastığın altına soktu.
-Yumurtalı ekmek güzeldi, değil mi, Totoca?
-Bilmem ki. Tadına bakmadım.
-Niye?
-Gırtlağım düğümlendi, tek lokma yiyemedim... Şimdi uyuyup her şeyi unutalım.