"Kime sorsam 'aile limandır' diyor; oysa benim bütün gemilerim o limanda battı. Bugüne kadar neye niyet etsem, neyi yürekten istesem hep bir 'aile' duvarına çarpıp geri döndü. Meğer benim en büyük gurbetim, kendi evimin koridorlarıymış. Herkes dışarıdan kaçıp eve sığınırken, ben bu evin yaralarından hangi uzak diyara kaçacağımı şaşırdım. Hiçbir şey mi gönlümce olmaz bir insanın? Olmadı işte; çünkü ne zaman çiçek açmaya kalksam, köklerimi bizzat onlar kesti."