Bahire Sude Erdoğmuş
@Bahiresude
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O anı ömrünün sonuna dek unutmayacaktı.Çünkü o an,birine sarıldığınızda,omuzlarının titrediğini,gözyaşlarının göğsünüze aktığını hissettiğinizde…Bırakmak istemezsiniz.Ne fiziksel olarak ne de duygusal olarak.O kişiyi hayatınız boyunca kollarınızda tutmak,bu dünyanın tüm acılarından korumak,yokluklarını asla hissetmeyecekmişsiniz gibi davranmak
istersiniz.
Aşk zor,karmaşık ve acımasızdı,evet ama aynı zamanda kolay olması gereken bir şeydi;rahat ve güvenli olmalıydı.Adelaide’ın hissettiği şeyse bunların hiçbiri değildi,daha çok kalbi yavaş yavaş rendeleniyormuş gibiydi.
Çünkü gerçeği bilirseniz,yani sevmenin bedelinin eninde sonunda yas tutmak olduğunu bilirseniz kimseyi sevemezsiniz.Asla bu tuzağa düşmezsiniz.Ama bir kez düştüğünüzde aklınıza,mantığınıza rağmen birini ya da bir şeyi sevdiğinizde bırakmak istemezsiniz.
Bugün hala,işler yolunda gitmediğinde:Dönüyorum.
Bir elimi göğe çeviriyor,dönüyorum.Bir elimi yere çeviriyor,dönüyorum.Gökyüzü benim üzerimde dönüyor.Yeryüzü benim altımda dönüyor.Ben ben değilim artık,her şey olan boşluğun etrafında dönen atomlardan biriyim sadece.
