Eğer kalbi kırılırsa kırılsın. Hayat böyle. Canı yanacak, iyileşecek ve devam edecek.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çocukken hissedilen nefret, büyüdüğümüzde hissedilen nefretten daha büyük olabiliyordu çünkü en büyük izler, çocukluğa darbe vuran izlerdi.
Sayfa 412
Bu bir vedaydı.
Bu gerçek bir vedaydı.
Ona umut olduğunu her gece hatırlatacağımı söylediğim günün ertesi gecesi, onu bir sokak lambasının altında bütün umutsuzluğuyla bırakıp gittim.
Sayfa 872
"Küçüklüğümden beri inandığım bir şey var." Avuç içlerime baktı, derin bir nefes verdi. "Gözyaşlarımızı hep ellerimizle sileriz, o gözyaşları ellerimizin içine dolar. Küçükken ağladığımda ellerimi izlerdim. Bak, çizgileri görüyor musun? Onları gözyaşı akarsularıymış gibi düşünürdüm." Parmağı, avucumun içindeki çizgide dolaştı. "Öptüm, senin akarsuların kurusun diye." Sonra uzandı, son düşen yaşı kendi elleriyle sildi. Benim akarsularım kurusun istedi, kendi ellerindeki akarsuları benim yaşlarımla doldurdu.
Sayfa 535
