Nilsu Karkın

Korkarak yaşamayı reddettiği gün, korkuyu ilk tattığı gün olmuştu.
Sayfa 254·Kitabı okuyor
Umudun sözcüklerden silindiği bir şehirde, sadece bir kalpten diğerine ulaşan, dilsiz bir teşekkürdü. Biri için kalbine dokunduysan bilirdin ki aranızda, daimi bir köprü kurulurdu.
Sayfa 241·Kitabı okuyor
Omuzları kontrolsüzce titriyordu ve Lunu, öyle çok gülüyordu ki onu gören bir başkası, kolaylıkla ağladığını zannedebilirdi. Belki de her şey düşünüldüğünde gülmek ve ağlamak, çok farklı şeyler de değildi. İkisi de kalplerden taşan küçük şeytanlardı ve işleri bittiğinde, seni özgürleştirirdi.
Sayfa 239·Kitabı okuyor
Tatlı sulara gelene kadar acı suların içinden geçmek zorundayız.
Sayfa 382·Kitabı okuyor
Bir insan Tanrı'yı yüreğinden çıkarırsa, onun yerini şeytan alır.
Sayfa 364·Kitabı okuyor