Korcan Banazlı

salıncağımdan düşürdüler beni bir sonbahar günü sararan yaprak gibi savruldu çocukluğum . ah dost…! -her çocuk biraz yetimdir-

Reklam

Korcan Banazlı

insan bazen bir nehir gibi doğar ve sonra ömürü boyunca kendi yatağını arar . ah dost… -gökyüzü içimdeki boşluk kadar -

Korcan Banazlı

bir gün dürüst bir aynaya baktım zamanın inatçı ve merhametsiz bir öğretmen olduğunu gördüm

Takip Önerileri

beni sadece uyutan değil beni hayatta tutan berrak bir ninniydi annemin sesi . bir dua gibi inerdi üzerime pamuk helvadan yumuşak nefesi ve ben o duanın sıcaklığında yumuşaklığında mışıl mışıl uyurdum . ah dost…! yurt dediğin biraz anne kokusu biraz anne kucağı biraz da anne duasıdır

Korcan Banazlı

babam dağlara benzeyen bir adamdı konuşmazdı fazla ama suskunluğu dağ kadar ağırdı . -ah dost…! insan bazen bir dağın yalnızlığıdır-