Kitap gibi kadınlara sayfa sayfa şiirler yazılır ama,
.
-Her kadın bir şiirdir, her adam okuyamaz.-
.
-Bir kadının yüreğinde doğup yüreğinde ölmek,
her adama nasip olmaz.-
Ben dünyaya gözlerimi ilk açtığımda,
sadece sımsıcak bir kucak bulmadım;
güvenli bir yuva buldum, bir vatan gördüm.
Sevgi, şefkat, merhamet dolu bir yüz gördüm.
O annemdi.
Çocukken onu sadece anne sanırdım.
Meğer evimizin çatısıymış.
Kışa karşı duvarı,
karanlığa karşı kandili,
yokluğa karşı bereketiymiş.
Bir evde saatler bile
annenin ritmine göre çalışırmış.
O kalkınca sabah olur,
o sofrayı kurunca bereket gelir,
o pencereyi açınca eve güneş dolarmış.
Biz çocukken fark etmezdik.
Suyun bardakta hazır oluşunu,
ekmeğin sofrada bekleyişini,
ütülenmiş kıyafetleri,
toparlanmış odaları
hayatın doğal düzeni sanırdık.
Meğer bütün o düzenin görünmeyen adı:
anneymiş.
Bir ağacın kökü gibiydi.
Kimse kökü görmezdi,
ama bütün dallar onunla ayakta dururdu.
Günaydınların en güzeli, merhabaların en sıcağıdır.
Kitaplar dolusu sözden daha çok şey anlatır.
Kelimeleri aradan çıkarıp insanı rahatlatır.
Tahsin Özmen