Ama denizdi işte, vardı, engindi. Hayatın ta kendisi, olduğu gibi kalmaz, hâlden hâle girerdi. Yatağından boşalacağı zamanları hatırlattığında kıyamet koptu kopacak sanılırdı. İnsana sonsuzluğu ve onun Yaratıcısı olduğunu hatırlatırdı. O zaman denize bakmak ibadet kadardı.