Ama insan kimi zaman tabiatı gibi habitatını da umursamayabiliyor. Bu umursamazlık hem insana hem de tabiata ciddi zararlar verebiliyor. İnsan dışındaki bütün canlılar dünyanın ekolojisine katkı sunarken, yeryüzünde dünyanın ekolojisine zarar veren, dünyanın doğal güzelliğini bozan tek varlık insandır.
Dolayısıyla evrenin zuhurunda/var olmasında Allah'tan gayrı bir şeyin, bir kişinin, bir gücün dahili ve katkısının olduğunu ya da olabileceğini düşünmek aklî ve zihinsel arızadır.
İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır.