Ben Sâye, yaşamın ucundan ölümün soluğuna her tüneyişimde kendimden düşüp kendime erişmek için harcadım nefeslerimi. Soluğumun kısaldığı her an umudumun yükselişiyle yeni bir ben daha bekledim. Gelecek ve gelmeyecek olanlar için. Düşüşüm ardından k'alkışlarla yükselirken eğilip düştüğüm yeri bir daha sevdim. Sizler de benimle düşen ve üşüyen yüreğinizi bir daha sevmeye yeltenecek karşılığını umduğunuzdan daha az gördüğünüz de bile yola devam edeceksiniz. Çünkü umduğumuz ile bulduklarımız arasındaki derin bir uçurumdur dünya. Düşmeden uçmayı öğretemez hiçbir kuşa...