Barış Mert
@Barismertg
2019-4372 // 2020-4376
2021-4009 // 2022-2375/1072
2023-5106/1195 // 2024-5291/1153 //2025-5245/1098
234 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Bu mesaj(kitap) (...) spirituelist bozuntular için verilmedi." ile başlıyor spirituelist bozuntularla devam ediyor.
Genel olarak verdiği mesajlar elbetteki hatırlatıcı ve yerinde ama ah o ticaret sen varya sen!!!
Reklam
Feyyaz Yiğit’in Olduğu Kadar adlı eseri, insanın varoluşsal sancılarını ve günlük yaşamın sıradanlığı içinde kaybolan duygularını yalın bir dille ele alıyor. Yazar, karakterlerinin iç dünyalarını derinlemesine işleyerek okuyucuya hem tanıdık hem de yabancı bir içsel evren sunuyor. Hikâyeler, bireyin kendi sınırlarını ve eksikliklerini kabul etme sürecini sorgulatırken, yaşamın mütevazı ama çarpıcı anlarını gözler önüne seriyor.
İlgili eser, modern insanın en temel sorularından biri olan “bilinç nedir?” meselesini felsefi, psikolojik ve ezoterik bir derinlikle ele alıyor. Yazar, okuru yalnızca teorik bir tartışmaya değil, aynı zamanda kendi şuurunun katmanlarını keşfetmeye davet ediyor. Kitapta, bilincin otomatik işleyişi, dikkat ve farkındalık düzeyleri, “uyanış” ihtiyacı gibi kavramlar özellikle öne çıkıyor.
Ouspensky, insanın sandığı kadar “uyanık” olmadığını, günlük yaşamda çoğu eyleminin otomatik bir mekanizma gibi gerçekleştiğini vurgularken, okuyucuya rahatsız edici ama aynı ölçüde özgürleştirici bir gerçek sunuyor: Hakiki bilinç, çaba ve kendini gözlemle inşa edilebilir. Bu noktada eser, yalnızca bir okuma değil, aynı zamanda bir uygulama rehberi niteliği taşıyor.
Benim açımdan kitap, insan zihninin kendi kendine kurduğu yanılsamaları fark ettiren ve bu yanılsamaları aşmak için içsel disiplin öneren güçlü bir çalışma. Şuurun araştırılması, bir “entelektüel uğraş” olmanın ötesinde, yaşamın bizzat merkezine yerleştirilmiş bir yolculuk olarak resmediliyor.
Özellikle felsefe, psikoloji ve ezoterizmle ilgilenenler için derinlikli ve sarsıcı bir eser. Ouspensky’nin dili yer yer yoğun olsa da sunduğu perspektifler, insanın kendine ve dünyaya bakışını köklü biçimde değiştirecek türden.
Dazai’nin Soytarı Çiçekleri’ni okurken, maskelerle yaşamanın ağırlığını hissettim. Karakterler, toplumun içinde “soytarı” rolüne bürünerek var olmaya çalışıyor ama aslında derin bir yalnızlık ve acı taşıyorlar.
Bir yengeç konserveleme gemisinde çalışan işçilerin acımasız ve baskıcı iş koşulları üzerinden insan doğasının sert ve acımasız yanlarını gözler önüne seren etkileyici öykü. Gemideki hiyerarşi, güç ilişkileri ve işçilerin çaresizliği, modern toplumdaki adaletsizlik ve bireyin yabancılaşması olukça keski bir biçimde sunulmuş. Yazar, doğrudan bir dramatik anlatımla, insanların hayatta kalma mücadelesinde nasıl birbirine düşebileceğini ve insan ruhunun karanlık yönlerini çarpıcı biçimde gözler önüne sermiş.
Reklam