Sistemin sürekli pompaladığı iki olgu var artık: Biri mutluluk, diğeri ise hayatlarımızın eşsiz ve biricik olduğu... Mutluluğun bize haz verdiği, bunun için de en çok cinselllikten faydalanabileceğimiz algısı dayatılıyor.
"Bolca hazza, sevişmeye ve tüketmeye bakın, çünkü siz eşsizsiniz, hayatınız biricik ve siz bunu hak ediyorsunuz, siz buna değeriniz..." diyen bir sistemle bütünleşmiş halde çağımızın insanı. Bir geleceği olmadığı için sahip olduğunu düşündüğü tek şeye tutunmak zorunda bırakılıyor.
" An"a... "Şimdi" ye...
"Eğer benim kişilik algım, sahip olduğum şeyleri temel alıyorsa ve ben eğer sadece sahip olduğum şeylerim diyorsam, sahip olduğum şeyleri kaybettiğimde ben neyim ki o zaman? " Erich Fromm