Dört mevsimin biricik paydasıdır sevmek, yazı, ayazı aynı içtenlikle güzelleştirir.Bir gelecek düşüdür bütün ufuklardan esen.Göklerin genişliğini,denizlerin derinliğini,dağların doruğunu büyük bir ustalıkla gözlerimize ve göğüskafesimize yerleştiriverir.
İnsanı yalnızlığın hazinelerine götüren bir arınmadır sevmek. Yalanın kirlettiği bir yüreği yağmur sularıyla yıkamak, sonra da içtenliğin rüzgârıyla durulayıp iğde kokularına sarmaktır.
‘ Yalnızlığı ne kadar geniş bir alana yayarsan yay ,ne kadar uzak bir zamana ertelersen ertele, acısı ve ağırlığı azalmıyor. Çünkü insan, yüreğini göğüskafesinde yapayalnız taşıyor”