Ülkemiz büyük oyun yeridir.Her sabah uyanınca, biraz isteksiz de olsak, hepimiz sahnenin bir yerinde, bizi çevreleyen büyük ve uzak dünyanın sevimli bir benzerini kurmak için toplanırız.Küçük topluluklar olarak, birbirimizden bağımsız davranarak ve birbirimizi seyrederek günlük oyunlarımıza başlarız.
Fakat benim de sevmeğe hakkım yok mu albayım ?Yok. Peki albayım . Ben de susarım o zaman. Gecekondumda oturur,anlaşılmayı beklerim. Fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? Sorarım size:”Nasıl ? Kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı ? Ben ölmek istiyorum sayın albayım ,ölmek.Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan;bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. Küçük oyunlar istemiyorum albayım.