bir adam tanıdım, kafasız bir kadına yaşamının yirmi yılını verdi, her şeyi feda etti ona, dostlarını, emeğini, dürüstlüğünü bile, ama bir akşam, kadını hiç sevmemiş olduğunu anladı. canı sıkılıyordu, hepsi bu, insanların çoğu gibi canı sıkılıyordu.
“ben de ordayım işte, o yolların ulaşmadığı yerde, çoklarının sakındığı buğular dumanlar içinde, ve sık sık izliyorum sönüp gidişimi gözkapaklarımın ardında.”