bir kimse zamanının çoğunu yalnız geçiriyorsa, insanlar onun başarısız olduğunu düşünme eğilimindedirler. çünkü akılları, yalnız kalmayı seçebileceğini anlamaz. toplum, yalnızlığı bir kusur gibi görür. onlara göre sürekli konuşmak, birileriyle vakit geçirmek, hep kalabalık içinde olmak gerekir. yalnız kalan biri ya dışlanmıştır ya da başarısızdır. ama bazıları yalnızlığı seçer. gürültüden uzaklaşıp düşünmeyi, yüzeysel sohbetler yerine derinleşmeyi, kalabalıkta kaybolmak yerine kendini bulmayı tercih eder. gerçek üretkenlik, gerçek yaratıcılık burada doğar. yanlış olan yalnızlık değil, yalnız kalmaktan korkmaktır."