Felaketlerin kıyısında körebe oynadığımız yıllardı. Bizi incitip kıranlara inat, kendimize mutluluğu yasaklamıştık sanki. Hayatın esas çocukları biziz, derdik, ama ne çok kolaylaştırırdık bizi umutsuzluğun kucağına itenlerin işini...
Sizler mevsimlik aşklarınızdan geriye olduğunuz gibi geri dönersiniz. Bense çıktığım yolculuktan sakatlanmış olarak dönerim ! Hiçliğe... ve bir kez daha ölmüş olarak..
Sizler çok "duygusalsınız"! Hormonlarınızın size her mevsim oynadığı küçük oyunlara kapılıp aşık olduğunuza inanıyor ve hemen kapılıp gidiyorsunuz; ya da sizler aşk diye birbirinizi kullanarak hayatın sizde açtığı yaraları iyileştiriyor yıpranmış benliklerinizi onarıyorsunuz..