Emre
@Bastion
Geceyi, kitapları ve insanın içine dokunan cümleleri seviyorum.
Biraz Nazım’ın hüznü, biraz yalnızlığın sessizliği...
Şu anda okuduğu kitap
Önünde çeşitli yollar açılacak. Bazıları altın gibi parlayacak, bazıları karanlık ve ürkütücü görünecek. Parlak olanı isteme, karanlık olandan kaçma. Arzu da korku da aynı zincirin halkalarıdır. Dengede kalan bilinç, yolların ötesindeki hakikati görecektir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ey soylu kişi, şimdi bedenini geride bıraktın. Önünde beliren ışıklar, sesler ve görüntüler sana yabancı görünebilir. Korkuya kapılma. Gördüğün her şey kendi zihninin parlaklığından doğmaktadır. Eğer onları dışındaki varlıklar sanırsan korku içinde sürükleneceksin; eğer onların kendi özünden yükseldiğini tanırsan özgürlüğe yaklaşacaksın.
Şimdi yeniden doğum kapıları önüne açılacak. Kıskançlık, şehvet ve nefret duygularından sıyrıl. Bir anne ve babanın birleşmesini gördüğünde, onlara karşı ne aşk ne de nefret hisset. Eğer zihnini saf ve dengede tutabilirsen, rahim kapısını kapatabilir ve bu döngüden kurtulabilirsin.
Şu an içinde bulunduğun bu ara dünyada, arzularının ve korkularının seni sürüklemesine izin verme. Tutunacak hiçbir nesne, sığınacak hiçbir madde yoktur. Tek sığınağın, kendi zihninin farkındalığıdır.
Ey asilzade, dinle. Şimdi saf ışığın şafağını deneyimliyorsun. Onu tanı. Ey asilzade, senin şimdiki bu uyanık zihnin, aslında hiçbir şekle, renge ve niteliğe sahip değildir. O bomboştur. Bu boşluk, boş bir hiçlik değil; engelsiz, berrak ve ışık saçan zihnin kendisidir...