Merhaba yeni yaşım mı demeliyim ya da güle güle en güzel yıllarım mı. Yaşamın ağırlaştığı bir yaş aralığı varmış, onu öğrendim. Aheste aheste giden bir otobüsün cam kenarından seyrettim o güzel zamanları. Saçıma küçük küçük beyaz ipler dolanmış gibi son zamanlarda. Az kelime tüketiyor dilim bu aralar, çokça seyrediyor gözlerim günbatımını, insanları, günleri ve bitip giden ömrümü. Yaş almışlığımla bir türlü barışamadığımı kimseye diyemiyorum. Dilim varmıyor zamanın değirmeninde yontularak yok olacağımı söylemeye. Beni hiçbir boşluk dolduramadı... Bir boşluk kadar da var olamadım, bir boşluktan ibaret de. Birkaç anıyı seyredip, birkaç acıya teşne olup sıyrılacağım aranızdan, herkes gibi...
Ola ki hatırlarsanız bir boşluğa bakınca yüzümü, boşunaydı, deyiverin.
Neyse,
Güle güle umutlarımın yeşil olduğu yıllar, hoşgeldin güzün solgun kıyısında esen rüzgâr.