Esra

Esra
@Bayan_Book
Çiçekler toprağın gökyüzüne yazdığı şiirlerdir, ama biz onları kopartır, hiçliğimizi anlatmak üzere buket haline getiririz!
Niçin iki?
O bitmek umudu olmayan hüzün de geride kaldı. Çamlar, güneş, pencereler—işte oradalar. Ağaçların altında iki iskemle. Niçin iki?
Reklam
Bazı sevinçli sesler— ne garip dinleyip karşılık verebilmen. Çamların altında mızıka çalmayı öğreniyor bir işçi. Bir kadın günaydın dedi birisine—öyle yalın ve doğal günaydın ki, sen de öğrenmek isteyebilirdin mızıka çalmayı çamların altında.
Kadınlar çok uzaklarda. “İyi geceler” kokar çarşafları. Masaya ekmek koyarlar yokluklarını anlamayalım diye... Sonra anlarız suçun bizde olduğunu
Ben de yalnızım, diyor adam. Cıgaramı yakıyorum, içiyorum. Cıgara içip düşünüyorum. Yalnız değilim.
Ceplerini arıyor. Her zaman bir şeyler bulur o ceplerde Her zaman bir şeyler buluruz aradığımızda Ezik bir cıgara. Bir anahtar.Bir mektup. Yedide durmuş bir saat.
Reklam