Esra
@Bayan_Book
Çiçekler toprağın gökyüzüne yazdığı şiirlerdir, ama biz onları kopartır, hiçliğimizi anlatmak üzere buket haline getiririz!
Şu anda okuduğu kitap
“Çok sevdim onları” diyor kaptan.
—Kumrular gibi değil insanlar gibi sevişiyorlardı. Tanrılar gibi.
Reklam
Az ötede, gürültüyle devriliyor kent. Herşey orada işte: Bugün; dünü kesip atığımızda göğeren şimdi: irin ve sevgisizlik çağı..
Ne zaman birbirimizi görsek, daha o an başkalarıydık, bir mazgala alıyorduk elimize...
Bir soru sorsalar, hemen susuyorduk.
Bilgimiz tıpkı gözlerimiz gibi içeri değil dışarı bakar, dolayısıyla bilen kendisini bilmek için içeri dönmeye kalktığında zifiri karanlığa bakar ve tam bir boşluğa düşer.
