1904-1914 yılları arasında,Filistin toprakları bilhassa Rus imparatorluğu'nun çeşitli noktalarından yoğun bir Yahudi göçüne daha sahne oldu. Rusya'da Yahudilere yönelik saldırı ve baskıların sonucunda yaşanan bu süreç,"İkinci Aliya" olarak adlandırıldı.Yaklaşık 10 yıl gibi bir zaman diliminde,40 bin civarında Yahudi'nin Filistin'e yerleştiği tahmin edilmektedir. Ancak bunların yarısından fazlası,daha sonraki yıllarda,bir türlü uyum sağlayamadığı Filistin coğrafyasından ayrılarak dünyanın farklı yerlerine dağılacaktı.
İkinci Aliya'nın en önemli özelliği,Birinci Aliya'nın aksine eğitim düzeyi son derece yüksek Yahudileri Filistin'e taşımasıydı. Çoğunluğu gençlerin teşkil ettiği bu Yahudiler kanalıyla Sosyalizm de Filistin'e nakledilmiş oluyordu. Yeni kurulan yerleşimlerle birlikte artık bölgenin ideolojik haritası ciddi bir dönüşüme uğrayacaktı.
Sosyalizmin doğrudan tesiriyle,Filistin'deki Yahudi yerleşimleri "komün hayatı"nı öngören tarım çiftlikleri biçiminde organize olmaya başladı."Kibutz" denilen bu çiftlikler,Yahudilerin her açıdan eğitilmesini ve hayata hazırlanmasını hedefliyordu.Hayvancılığın da yapıldığı kibutzlar,aynı zamanda yaz kampları için çok uygun mekanlardı.
Filistin'de ilk kibutz,Taberiye Gölü'nün güney kıyısında,1909 yılında kuruldu. Bunu aynı süreçte,kibutzları dışarıdan gelecek her türlü saldırıdan korumak amacıyla, "Ha-Şomer" adlı silahlı teşkilatların tesisi izledi. Zamanla her kibutz kendi Ha-Şomer birliğini oluşturacak,bunlar ise 1920'de "Hagana" çatısı altında bir araya getirilecekti. İsrail'in kuruluş sürecinde çok sayıda Arap katliamına ve tehcir uygulamasına imza atan Hagana ise,1948'den sonra İsrail düzenli ordusu bünyesine dahil edilecekti.
Filistin'de yaşanan bu değişim ve dönüşümler Eliezer Ben-Yehuda'ya İbraniceyi konuşulur hale