Kendimizle yüzleşmemiz için vardı aşk, değersizleşen anlamlarının yeniden hayat bulması için vardı, insan gelişsin, kendiyle savaşabilsin diye yaratılmış en büyük ilaçtır aşk! insanın umursamazlığın ve merhametsizliğin tek ilacıydı…aşk.
Kendini herkesten daha akıllı gören hayatın sana verdiği şansı üstünlük zanneden senden daha azıyla yetinmek zorunda olanların gözüne fazlalıklarını sokan sen! zavallı sen…
Kendini koyduğun o en yüksekdeki yerle tepesine çıkıp ezdiğin o en alttaki arasında asla kopmayacak bir bağ olduğunu bilmeyecek kadar cahil, hep kendine isteyecek kadar da arsızsın.