Politikacılar, gerektiğinde frene gerektiğinde gaza basan insan türleridir. Modern kelimeler kullanarak ne kadar donanımlı olduklarını göstermeyi amaçladıkları gibi ters aşırıdüzeltmecilik yapma pahasına yerel varyantlara geçerek de halktan gözükmeyi denerler.
Dil ve politika ilişkisinin iki temel yönü vardır. Birincisi, devletlerin belirleyip uygulamaya koyduğu dil politikaları; ikincisi dilin aktif politikada yani siyasette bir malzeme olarak kullanımıdır.
Dil ögelerinin eğlence amaçlı kullanımına bir örnek de rebus 'resfebe' olayıdır. Hece, kelime veya farklı dil birimlerinin, ekseriyetle bir anlam bağı olmadıkları halde ses benzerliğine sahip olan resim, sembol, harf veya rakam gibi unsurlarla gösterilmesine rebus denir. Rebus, zekâ oyunu olarak da görülür.
Diller ile dinler karşılıklı menfaat ilişkisi içindedir. Diller dinin taşıyıcısı olmaklar beraber dinler de dillerin koruyucusu olmuştur. Kendileri vasıtasıyla bir dinin nazil olduğu diller yeryüzünde kaybolma ihtimali en az olan dillerdir. O dine inananlar olduğu müddetçe bu dillerin de öğrenicisi mutlaka olacaktır.