Bêxem min tu li suqulîka xwe bikira û sûk bi sûk bigerenda, di şaneşînên nêrgiz û nesrînan de,
min devê te bikira zîndana zimanê xwe
lê xwedê û wext xelet hatiye xetimkirin
ez hêmayeke heyama hewaran,
di herban de nîşangeha riman
serî gog, çav xar, zikçirîyayî
fermo janya êdî tu dikarî xwe bikujî!..
Elma ağaçları çiçek açmış
Dudağının küçük gamzesinde .
Öyle durgun,öyle güzel ve öyle mucizevi
Gözlerin,dallarının arasında bir yaşam.
...
Dökülmüyor çiçekler hiç bir mevsim
Gülüşünle can buluyor,
Dallarda ötüşen kanaryalar.
Elma çiçekleri dans ediyor
Ahenk ahenk.
Sana minnettar kalıyor
Ötüşen bal arıları .
Elma çiçekleri
Güzelliğinde kalmış
Yağmurda dökülmüyor tek tek .
Elma çiçekleri sende saklı ,
“Uğurlanmaktan korktuğu
Gözlerine hasret...”
R.CİHANGİROĞLU