Yazar sanki beni iç sesine davet etmişti ve ben bu ses hiç susmasın istedim.Okurken hem güldüm hem hüzünlendim.Sadelikte harmanlanmış cümleler akıyor ruhuma karışıyordu. Bazı kitapları okuyunca kitaptaki karakterlere sıkıca sarılmak isterim "Toza sor" bu samimiyeti zorlamadan yakaladı.