Ben bu kadına aşık oldum. Şüphe yok. Ve bu aşk beni sürükleyip bir yerlere götürmeye çalışıyor; öyle güçlü bir akıntı ki ondan kendimi korumam neredeyse olanaksız. Ama artık dönüş yok. Kendimi bu akıntıya bırakmak dışında bu aşkı yaşamak dışında bir şey yapamam. Yanıp kül olsam da yok olup gitsem de.
Şehrime gel sevgili.
Yarın çık gel.
Bırak her şeyi,
Bir bekleyenim var de gel.
Gel ki bu şehir adımlarınla anlamlansın.
Gel ki bu şehir nefretim olmaktan çıksın.
Gel ki nefes alayım.
Gel.
Nazım Hikmet Ran