Tahayyülerimizin çok ötesinde bir devirde varlığımızı sürdürüyoruz.
Nietzche, Zerdüşt'ünde diyor ki;
"İnsan, kirli bir nehirdir.
Kirli bir nehri, kirlenmeden içine alabilmen için deniz olman gerekir."
Öyle işte.
İnanmıştım ve bu inancımla mutluydum. Sen, inancımı ve huzurumu elimden aldın. Şimdi elimde hiçbir şey kalmadı ve sersefil ölüyorum. Çünkü bana anlattığın şeyler, benden alıp götürdüğün şeylerin yerini tutmuyor.