“Demir yağmuru sana bir şey ifade ediyor mu?” diye sordum. Acele etmezsem geç kalacaktım.
“Etmeli mi?” diye yanıt verdi Tairn.
“Belli ki öyle yoksa sormazdı.” Andarnaʼnın gözlerini devirdiğini hissedebiliyordum. “Oo... koyunlar.”
“Onları bu şekilde... midene doldurmaya devam edersen” –Tairn iç geçirdi– “Kusacaksın.”
“Ve sen de bir noktada yulaf lapasının tatmin edici bir yemek olduğunu düşünmüştün, ta ki dişlerin çıkıp dünyanın geri kalanının seni bekleyen yiyeceklerle dolu olduğunu öğrenene kadar.”