Kadınlar; onlarla yaşamak zor, onlar olmadan yaşamak imkansız. Hayatımın her noktasında en büyük yer kaplayan sevinç ve hüzün onlar. Her başlangıç sevinç her son derin bir matem. Bilmiyorum ya çok duygusallar ya da çok iyi oyuncular onlar. Sanırım erkekler daha duygusallar. Erkekler unuttuğunu sanırken içinde kalan bir sızı ya da kocaman bir acı, bu duygu yüzünden unutamaz yıllarca. Unutamadıkları aklının köşesine oturan bir heykel. Kadın öyle mi unutması ve vazgeçmesi karar vermesine bakar. Erkek sevildiğini sanarken kadının aradığı sadece güvenli bir liman. Liman taaruza uğrarsa terk eder ve bahanesi güçsüzlüğüdür. Sen beni yalnız bıraktın demesi onu haklı olduğunu anlatan senettir senin ne durumda olduğun ve kapasitenin ne olduğu önemli değildir. Peki kendime dönünce ne istiyorum güzel bir kadın mı? Güvenilir mi? Yoksa güçlü biri mi? Aşık mı olmak istiyorum? Evlenilecek biri mi? Huzur mu istiyorum? Dünya hayatında yükümü hafifletecek bir ortak mı aradığım? Ne istiyorsun Burak? Bu sorulara tek bir cevap verebilirim ; doğru kadın.