Bugün 11 yıllık bir devir kapanıyor hayatımda. 11 yıldır benim yanımda kaplumbağa misali ,evim gibi dolanan minik arabamı satıyorum. O öyle bir eşya değildi benim için. Ne yollar katettik, ne yolculuklar, ne güzel tatiller yaptik beraber. Ne acele işler yetiştirdik onunla. Derdime ilk tanığım hep o oldu son 11 yılda. Çok sayıda mutluluğuma da tanık oldu mutsuzluğuma da. Biraz tuhaf gelebilir ama yeri geldiğinde benimle birlikte hüzünlenip yeri geldiğinde benim adıma mutlu olduğunu hissettim. En güzel üniversite yıllarımı onunla geçirdik
Mezuniyetime beraber gittik. Gelin arabası olarak ilk ve tek tercihim olmuştu kendisi. 3 yıl önce reşit oluşunu bile kutlamıştık. İlk görev yerime giderken o zorlu yollarda bana yardımcı olmak için benden çok uğramıştı. Asla yarı yolda bırakmadı beni. Asla üzmedi.
Ama bugün artık onunla son yolculuğumuz olacak .
Ve ben biraz buruk hissediyorum..
Umarım yeni sahibinin yanında ağlamam.
Şimdi veda vakti.....
Elveda minik pandişim.