Hayatımda hiç bu kadar yalnız olduğumu hatırlamıyorum. Konuşacak kimsem yok. İc sesim bile terk etti beni. Sohbet etmeyi özledim. Yakın dostlukları... Ne ara bu hale geldim ben, bilmiyorum. Çevremdeki dedikoducu, ukala, kasıntı, önyargılı insanlar beni korkutuyor. İstemsizce kendimi onlardan geride tuttukça daha da yalnızlaşıyorum. Bu kısır döngü bakalım nerede son bulacak veya bakalım son bulacak mı?
Afet-i gamdan acep dünyada kim azadedir
Herkesin bir derdi var madem ki ademzadedir
Bir huma-yi zevki bin sayyad-ı gam takib eder
Böyle bir mevhuma bilmem halk neden üftadedir