Bugün, yeni hayatıma adım attım. Aslında o çok uzun süredir istediğim , yeni bir şehirde yeni bir hayat, başlangıcını yapmış oldum . Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca bugünün hayalini kurarken hep şöyle olacağını sanırdım, o sihirli günde bir peri gelecek veee hayatım tamamen düzelecek. O sihirli gün geldi ama o peri gelmedi maalesef. Yılbaşı kutlamaları gibi. 10 dan geriye sayarsın yeni yıla girdim diye birkaç dakika hoplayıp zıplarsın sonra koltuğa oturduğunda 'eeee ne oldu şimdi hiçbir şey değişmedi' dersin ya işte tam da öyle bir gündü bugün. Evet maalesef hiçbir şey değişmedi. Gecenin bu saatinde beni uyutmayan şey de bu zaten. Ben bugün çok önemli bir trajediyle yüzleştim aslında. Gelmesi gereken o gün değilmiş, perinin büyüsü falan da hikayeymiş. Ben, yaşaması ölüm gibi gelen o yerlerden ve o insanlardan kurtulacağım günü beklerken, seçimlerime hatalarıma karşılık olarak ömrümden gidecek olan uzunca bir süreyi kefaret olarak ömrümün boşluklarına savururken , aslında zamanı dondurmuşum. Zamanla beraber ben de olduğum yerde kalmışım. Şimdi çöpe atılan ömür sayfalarımla yüzleşiyorum gecenin bu saatinde. Ne yapmalıyım? Düşüncelerimi, duygularımı nasıl sakinleştirmeliyim?