Beatrice White
@Beatrice_White
Sana gitme demeyeceğim,
Ama gitme, Lavinia.
115 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir şiirin gölgesinde yaşamak seni demiştin sevgilim seni sevmek...
Başka bir gün,Başka bir satranç, başka bir sen...
Senden kolayca gidemem hiç bir şey demeden...
Ben göğüs kafesimden kopamam hiç bir şey demeden...
Oyun oynayamamam kurallarını bilmeden...
Her gün değiştirdiğin kuralları bilmeden...
Korkuyorsan doğru yoldasın.
Eğer kaçıyorsan evine dön!
Bazen hep aynı bakıyorsun ...
kazadan önce ki gibi...
Beni hatırlamadığını biliyorum...
Beni aradığını unuttun...
Hastane de bana korkmuşsun dediğimi hatırlıyorum, korktum.
Bu son mu?
Öyleyse kimin sonu?
Benim mi?
Yoksa senin, iflah olmayan senin sonun mu?
Seni biliyorum.
Tanımıyorum biliyorum.
Seni tanımak, seni seçmek.
Seni seçmek seni kaybetmek...
Seni biliyorum.
Saklambaç oynarken ki yakalandığın zamanı...
Seni biliyorum kovalamaca oynarken düştüğün zamanı.
Seni biliyorum bana geri geleceksin.
Ben hatırlıyorum senin aksine pencerelerin binaların üstüne uçtuğu zamanı...
Sonsuz kışı hatırlıyorum belki de...
Bunun bir trajedi olmasına gerek yoktu
Dram yeterdi bizlere...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İstanbul 08.05.2023
Göğüs kafesimde koruduğum anılarımın sahibine;
Benliğini yitirmiş her insan kölesi olmuştu karanlığın.
Kötülük yemiş, kötülük içmişti.
Bundan zevk almıştı insanlar, yada sadece zevk aldıklarını sanmıştı…
Oysa ki “aklı başında olan” her insan bilirdi ki
Deliler onlara bakıp iyi ki onun gibi değilim demek, şükretmek için vardı.
Şükretmek…
Anılarımızın bizden başka kimsesi yoktu.
Anılar sahip çıkıyordu aklı başında olana
Ondan dolayıdır ki her ikisinde kolay kolay çürüyordu.
Anılar, çürümeye mahkumdu.
Ah çok yazık!
Çok yazık…!
Ama başlıklar çırpınmalı, çırpınmalı karada.
Belki o zaman bir öykü doğurur ortasında seni
Ve korku, bolca korku …
Ama asla unutmaki korku, yiğitliğin habercisidir aslında
Ve korku karşısında hayatta kalıp galip gelmekte kahraman olmak demektir.
Sevgilerimle;
Beatrice
Gözlerimin önünde hayallerimden
Gözyaşlarımın ardında okyanuslar
Bir anlığına kalbimin çarpıntısını duyuyorum
Bir avuç yaşamın kendimi ne kadar şaşırttığını biliyorum
Günler geçip giden bir kış gecesi
Düşüncelerimin içinde bir uçuş
Bir an önce bu karanlık zamanı geçmeyi istiyorum
Kendimi uçuşa çıkarmak için arıyorum
Gökyüzünde gördüğüm yıldızların arasında
Tüm geçmişimin gölgesinde
Bir meydan okuma ile karşı karşıya
Korkuyla ve cesaretle karşılaşıyorum
Güneşin ışıkları benim için ısınıyor
Her an her şeyi değiştirebilirim
Kendimi her zaman yeniliyorum
Ama biliyorum ki asla vazgeçmeyeceğim
Bir Fareye
Minik, sıvışık, sinik, ürkek hayvancık seni,
Ah, nedir bu korku yüreciğindeki!
Yok öyle telaşeyle hemen kaçıvermenin gereği!
Elimde öldüren çapa ile
Koşturup seni kovalamak aklımdan geçmez ki!
Doğrusu çok üzgünüm kişioğlunun egemenliği
Bozup koydu doğadaki birliği,
Bu haklı çıkarıyor benim karşımda seni korkudan titreten şu kötü fikrini,
Ey biçare, yeryüzü doğumlu dost, ey fâni yoldaş.
Şüphem yok, bazı zamanlar hırsızlık ediyorsun,
Ne var bunda? zavallı hayvancık, sen de yaşamak zorundasın!
Yirmi dört demet içinden tek bir başak,
Pek azca bir istek;
Ne kaybım olur,
Getireceği bana berekettir ancak!.
Senin küçücük evciğin de bak darmadağın!
Narin duvarlarını yeller savuruyor!
Ve hiçbir şey yok yenisini yapman için,
Ne kuru ne de yeşil ottan!
Ve kasvetli Aralık ayının ayazı da geliyor,
Dondurucu, delip geçen soluğuyla.
Tarlalar dazlaklaşıp
Kırıcı karakışın hızla yaklaştığını gördün,
Ayazdan korunup sıcacık bu toprağın altında