Hayatlarımız,içlerinden çıkardıklarımızla değil,onlara kattığımız şeylerle genişler yada daralır.Hayat burada capcanlı ve dolu dolu…Her yerde öyle…Yeter ki biz kalplerimizi onun canlılığında ve bereketinde açmayı bilelim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir şiirin gölgesinde yaşamak seni demiştin sevgilim seni sevmek...
Başka bir gün,Başka bir satranç, başka bir sen...
Senden kolayca gidemem hiç bir şey demeden...
Ben göğüs kafesimden kopamam hiç bir şey demeden...
Oyun oynayamamam kurallarını bilmeden...
Her gün değiştirdiğin kuralları bilmeden...
Korkuyorsan doğru yoldasın.
Eğer kaçıyorsan evine dön!
Bazen hep aynı bakıyorsun ...
kazadan önce ki gibi...
Beni hatırlamadığını biliyorum...
Beni aradığını unuttun...
Hastane de bana korkmuşsun dediğimi hatırlıyorum, korktum.
Bu son mu?
Öyleyse kimin sonu?
Benim mi?
Yoksa senin, iflah olmayan senin sonun mu?
Seni biliyorum.
Tanımıyorum biliyorum.
Seni tanımak, seni seçmek.
Seni seçmek seni kaybetmek...
Seni biliyorum.
Saklambaç oynarken ki yakalandığın zamanı...
Seni biliyorum kovalamaca oynarken düştüğün zamanı.
Seni biliyorum bana geri geleceksin.
Ben hatırlıyorum senin aksine pencerelerin binaların üstüne uçtuğu zamanı...
Sonsuz kışı hatırlıyorum belki de...
Bunun bir trajedi olmasına gerek yoktu
Dram yeterdi bizlere...
Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... biz ancak o zaman sahiden yaşamaya-ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.