Hayatlarımız,içlerinden çıkardıklarımızla değil,onlara kattığımız şeylerle genişler yada daralır.Hayat burada capcanlı ve dolu dolu…Her yerde öyle…Yeter ki biz kalplerimizi onun canlılığında ve bereketinde açmayı bilelim.
Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... biz ancak o zaman sahiden yaşamaya-ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.