“… Bir de siz aşık olmadığımı sanıyorsunuz, onun yanında kendimi şaşırıyorum, Ömer, benim gören gözüm, düşünen kafam oluyor!” Omuz silktim, küçük mahalle kızları gibi, “Kader!” deyip iç çektim.
“Saçma… Kadermiş, budala tesellisi!” dedi, kızmış gibiydi, bir sigara yaktı, toparlandı sanırım, daha yumuşak konuştu: “Kader, Yüce Allah’ın kişiye verdiği seçme hakkıdır, Merve, başkası değil. Güzel de senin içinde, çirkin de yalnız senin içinde, Ömer’de yahut başkasında değil, bak ayette kimse kimsenin günahını yüklenemez, diyor, bu çok mühim bir ikazdır, kişiye verilen sorumluluğu vurgular; öyleyse hiç kimse senin gören gözün, düşünen kafan olamaz, olmamalı. Olduğunu sanıyorsan da bu aşk değil, kendini bırakış ve budala teslimiyetidir.”
“Aşk kızım, vermeden, almadan, fakat olduğun gibi, iliklerine kadar teslim olmaktır. Zordur lakin, bak, mesela ben, böylesini hiç beceremedim, o yüzden hep bekar kaldım galiba.”