Geçen hasta yataklarına düştüm hastayken dünyanın en duygusal insanı olabiliyorum. Neyse soluğu hastanede aldım bu süreçte minik travmalarım hatırıma geldi eski bir arkadaşım ile son hastalık anımda tartışmıştık ve saatlerce ağlamıştım gönlüm bile alınmamıştı hatta suçlu konumuna bile gelmiştim, hayat farkındalıkları arttırmak için varmış. Şu an yeni arkadaşımla minik bir tartışma yaşadık konuyu ben iyileşene kadar ertelemeyi bile teklif etmedi direkt kendini haksız olarak gösterip o sırada beni psikolojimi ve hastalığımı rahatlatmak düzene sokmak için elinden geleni yaptı bazen böylede bir hayatın var olması beni aşırı şaşırtıyor umarım her şey herkesin kalbince ve gönlünce olur rabbim herkesin karşısına kalbi gibi insanlar çıkarır amin