Bedia
@Bedia198
Nazım Hikmet
Apple of my eye
Şiir
Papatya ve ben
Kendi kendine rüyalarının nereye gittiğini sorar. Sonra başını sallayıp yılların ne çabuk geçip gittiğinden yakınır. Arkasından başka sorular gelir; 'bunca yıl ne yaptın? En güzel zamanlarını nereye gömdün? Yaşadın mı yaşamadın kı? Bak,' der kendine, dünya nasıl da soğuyor. Bir kaç yıl daha gelip geçecek ve sonra kasvetli bir yalnızlık hüküm sürmeye başlayacak. Koltuk değneklerine yaslanmış titreyen bir yaşlılıkla yüzleşeceksin önce; sonra da sefalet ve pişmanlıkla. Şatafatlı dünyan yıkılacak, hayallerin solacak; ölecek ve ağaçlardan düşen sarı yapraklar gibi savrulup gideceksin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Odası şimdi karanlıktır, ruhu ise boş ve kederli; hayallerden oluşan krallığı, arkasında tek bir iz,bir ses bırakmadan paramparça olmuş, bir düş gibi onu terk edip gitmiştir.
Kim bilir,belki de tanrıçanın masalsı eli kahramanımızı üzerinde yürümekte olduğu granit kaldırımdan çok yükseklere,yedinci kristal cennete götürmüştür,olamaz mı?
-Bakın dinleyin,ne tür bir adam olduğumu mu öğrenmek istiyorsunuz?
-Evet,evet!
-Kelimenin tam manasıyla mı?
-Kelimenin tam manasıyla...
-O halde tamam,söylüyorum, ben bir cinsim!
Sayfa 27