Bedii Furkan
@Bedii
Lisans
İstanbul
246 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
O kadar oldu
Ayaklarına kara sular bahtın
Yağdıkça açılan kapakları gibi
Hiç duyulduğunu sanmıyorum ötüşün
Sokaklar yetişmeye doğru kısalıyor
Camlarına bırakmış gibiyim
Yoksa nerede olmalı bunca düş
Hiç bilmediğim biri, derimi çizmiştir
Siyah beyaz bir fotoğraf gibi
Bugün ne yaptığımı bilmiyorum
Dün dondurma külahını geçirdim aklımdan
Fazla alınınca bedavaya kararıyor bulutlar
Kara merhem ümidi fısıldardı annem
Kadınlar bunu bir çare bilirlerdi
Eskiden zamana yayardım ödevlerimi
Şimdi bahar olmalıydı, yaz gelmedi..
Kadınlar sütten kesik bekliyor akşamı
Sinyali kesilmiş otobüslerce
Bir sürü çocuk ağlıyor pencerelerde
Ne düşünüyorum ben
Ellerim cebimde bile değil
Üstümde ne bir ceket, ne keten pantolon
Saçlarım her zamanki gibi
İnsanlar nasıl geçirmişler gecelerini?
Aptal olmayın, babalar sevmeli kadınlarını
Çocuğum olsun diyenler sevmiyor çocuklarını
Bir kış nöbetinde pişen oyunsuz ellerin
Televizyonunu dinliyor şimdi
Biraz kırılgan, tek başına alıyor fişlerini..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nasılsa güneşe benzer saçların
Özlüyorum kabul etmesem de
Uzaktaki mavi taşın parıltısını
Sinesi gölgede kalıyor hasretin
Bu sızı, bu kaynayışıdır sanki yerin
İlk şiiridir bahar çiçeğimin
Olsa olsa ışığa benzersin sen
Tohumun çatlamasıyla derinleşen
Gözümün gördüğüyle değil sadece
Güneşe açılan bir kanatsın sen
Bir boğazı yok gibi İstanbul’un
Kaç denizli sevdasısın şehrimin
Gece olunca aramayı düşlediğim..
Sevmediğini bile bile
yine koydu yemeğine babamın
Uğruna keşfedilmiş yolları dünyanın
Şu yıllara bak, sessizce beyazlaşmış saçlarım
Hala ses geliyor içeriden, bunu düşünmüşüm
Pahalıya patlayan bir hayatın
etiketini arıyorum raflarda
Ucuza denk getirip üzülmüştüm oysa