Bedii Furkan

Uzattığım ayaklarım geliyor düşünce içime Geriden tutuyorum fakat bu sığılacak şey değil, sevdalanınca insan Düzgün oturur sofasında Göğsünü aşındırır gözleri Adam yılgın bir aşık Kadın gözlerini güneşe tutan güzel Her an sokakları tepeliyor Yahut gecenin korkusu batıyor yüreğine Keşke derviş dedem yüzümü sunsam Bin kereliğine, yüzü gülse bahçemizde, Penceremizde.. Bugün gömleğimi düzeltmedi, çünkü o bi dikenliğin ardındaydı Elim cebimde kurdum evimizi oysa Elimi uzatsam dolunay ışık.. Gönlüme yalpa vuruyor deniz Senin yeşil dağlarında şehir sönük Tabanımda geriliyor sevgin Kollarıma biniyor beyaz güvercin Derviş dedem, bu ülkenin adını koymalı Dudaklarına çare arıyor adam Geri kalmış bir ülkenin çocuğu gibi Kimsesiz uzanmış bir el olmamalı Dudaklarında 3 hece bir zeytin dalı Kadın: Karartılmış evleri bilir misin Uzun yıllar aç kalmış elleri Çorak sataşmaları camlarda kışın Ben yüzümü gölgeyle kapadım
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kalbimi kıracağını biliyordum seni severken Bir çiçek oluverir insan, severken Sözüne düşer gözleri sana bakarken biliyordum seni severken, şimdi ağlarken..
Şiir
Sevdiğim rengi sormuştun bir akşam bana Dışarda çiğ düşmüş gibi parlıyordu yıldızlar Altında gökyüzünü kıskandıran papatyalar Sarısı, mavisi, turuncusu ve daha neler Sana göstermek için büyüyor teker teker Gözlerinde görünce yapraklar birer birer En güzel yeşil ülkeye bi tren kalkar gider
Şiir
Bitmesinin bir sebebi vardı, o şiirdi ben eylül..
Şiir
Ne tuhaftır ki seni bulduğum yerden uzak Çok uzak bir ülkede yahut güzde gibisin Hiç durmadan esen rüzgarlar var yolda Sana gelen yollarda sararıyor gibisin Şiirdir ayrılığın bekçisi, gün batarken Saçların güneşin aynısı değildir artık Bu hayat bu dünya sokaklarındayken Lambalar sönmekte, karanlıktır artık Gidiyorsan sen bilirsin ama gitme Diyor şair, benzin beyaz üşüyor gibisin Eski zamanlar da yürüyor gibiyim sanki Kimsesiz bir sokakta kimsesiz gibisin Halbuki penceresinden bakacaktın uzun Buğusu tüten hüznün çiçekleri gibisin Gözlerine bakınca kalbimi duyma ne olur Artık ne fayda benden göç ediyor gibisin İşte sana yazdığım son şiir değildir bu Sevgilim sen dizelerimin tek sahibisin