etimin kaybolup ruhumun başladığı yerden
bir rüzgar geçti, belki doğacaktı güneşin aydınlattığı bir pencereden..
Gök renkleriyle şaşırtıp, kısılmış panjurlarını yüzümün, şensi tepkiler kıpırdanışlar, doğa üstü bir hissin gelincik sesi..
Hadi sorsak hep beraber birleşip çoklaşan hüznüme, bir çiçek vardı diyebiliriz
etrafı, şu oturduğumuz ve dinlendiğimiz yeri yani
kokuya boğan, isterik değil mutlu bir tatlı gibi duyumuzda dolaşan bir şeydi diyeceğiz..