Hızın yeğ olduğunu ilk kez anne ve babamızın ,vaktinden önce konuşmamızı yürümemizi gelişmemizi bekleyen gözlerinde görüyoruz.Okula başladığımızda ise okuma yazmayı erkenden sökmemiz çarpma tablosunu hemencecik ezberlememiz yabancı dile diğer öğrencilerden evvel hakim olmamız isteniyor bizden .Beceremediğimiz de beklenen gerisinde kaldığımızda hoşnutsuz bir nazarla bakılıyor anormallikle yaftalanıyor bazen de zekamızın geri olduğu imasıyla karşılaşıyoruz.Hızlı olmamanın geride kalmanın iflah olmaz bir kusuru olarak sayılması…