Okuduklarına iç çekip daha fazla devam etmek istemeyerek bilgisayarın ekranını kapadığında düşündü bir an Engin;ölüm zordu ve evet acıydı ama kayıp belki de hayattaki en kötü şeydi. Sevdiğin kişinin ne yaptığını, nasıl olduğunu bilmemek, ölüm acısını tatmaktan daha zordu.
Reklam
Ve siyahtan daha karanlık bir renkle tanıştım o an. Hiçlik rengi.
"İki küçük kiprit çöpü gibiydik. Bir ateşin ortasında yanyana duran, ama asla birlikte sönemeyen iki küçük kiprit çöpü. 'yan yana, ama asla bir arada olamayan...' "
Neden aramıza bir duvar ördün, görmüyor musun yıkıp geçemiyorum o duvarı?