Cunku sevdigi kadin, sonucta onun sarkisinin nesnesiydi, kendi duygusu, kendi ezgisi, kendi dunyasiydi, sevdigi onun kendi ruhuydu. Kadin onun kendisiydi zaten ve kendisi de o kadindi ve simdi bir anda mutsuz olacaklarini bilseler bile, birbirlerine aitlerdi ve o muktedir, onlari daha mutlu kilabilecek olsa da harfi harfine yazilmis emir, kadini ondan kopariyordu ve asiklar felakete suruklenseler de, o felaket onlarin saadeti olacakti cunku ask mutluluktan cok ama cok daha fazlasidir, ask bir mulktur, bir insanin kendiligidir, bir baska-turlu yapamama halidir tatli bir mecburiyettir, muazzam bir onemsizliktir.