Düşünceler bir kanepede otururken ortaya çıkmaz. Yürürken ortaya çıkarlar, sanki insanın bu iki temel aktivitesi yürüme ve düşünmenin arasında gizemli bir bağ varmış gibi.
Yavaş yürüyen kişi daha çok görür, hızlı yürüyense daha az. Olabildiğince hızlı koşan kisinin dikkati kendi vücuduna odaklanir. Oysa yavaş yürüyen kişinin dikkati kendinden uzağa, dünyaya ve tüm dışarikilere yönelir.