Behice
@Behicee
Hayat Tanrı'nın kitabıdır.
Soru sormak akıl belirtisiydi çünkü, bu belirtiyi göstermek istemezdi.
Allah ise bir törendi, kurallar bütünüydü. Salondaki vitrinin en üst rafında duran kuran mealinin, ibadetlerin, günlük hayattaki konuşmaların içinde yer alan, başı sonu belli olan, yaygın, güçlü bir fikirdi.
Allah ile tanrının aynı şey olmadığı kanısındaydı. Tanrının dinsel bir tarafı yoktu, bir tür sezgiydi, gizli güç gibi bir şeydi. Uykusunun kaçtığı gecelerde, perdenin aralığından sızan ay ışığında varlığını hissettiği, onunla kelimeler olmaksızın konuşan bir tür enerjiydi.
Birine bir iyilik yaptıktan sonra kendini üstün hissetmenin verdiği bu doygunluk olmasa kimsenin kimseye iyilik yapacağı yoktu aslında .
Çocukken her iyiliğin içinde bir nebze de olsa kötülük olduğuna inanıyordu, bu yüzden tam bir saygı duyamıyordu iyiliğe.