Ona bir düşman gibi davranılmamalıydı, aksine aile sorumluluğunun gereği olarak ona karşı duyulan nefret bir kenara bırakılıp sabredilmeliydi, yalnızca sabredilmeliydi.
Sanki yerini değiştirirse bu beklenmedik ve inanılmaz acı geçecekmiş gibi bulunduğu yerden sürüne sürüne uzaklaşmaya çalıştı; ancak olduğu yere çakılmış gibiydi ve bütün duygularını büyük bir şaşkınlık kaplamıştı.
Böyle mobilyaları buradan götürmekle ona, iyileşeceğine dair umudumuzu kaybettiğimizi ve hiç düşünmeden onu çaresizliğine terk ettiğimizi göstermiş olmuyor muyuz? Sanırım odayı eski haliyle bırakmamız en iyisi, böylelikle Gregor günün birinde tekrar aramıza döndüğünde hiçbir şeyin değişmemiş olduğunu görür ve aradan geçen zamanı da daha kolay unutur."