Giden trenin makinisti birkaç kez düdük çalar ve sonra tren alır başını giderdi.Geride inleyen puflayan bir seda kalırdı,bir de bakardınız o da dumanıyla gökyüzüne savrulmuş sonra da yok oluverirmiş...
..işte şu kor bakan gözlerini yaksın,etin akbabalara değil,kurtlara, börtü böceğe yem olsun,ruhun yedi kat yerink dibine göçüsün,azaplar icin de kalasın...