Nitelikli bir modernist eserdi. İnsanın yalnızlığı ve içsel yolculuğu derinden sarsıyordu. Genç Teğmen Giovanni Drogo’nun Bastiani Kalesi’ne yaptığı yolculuk insanın kendi iç dünyasına yaptığı bir yolculuğu simgeliyordu. Yaptığı mesleğin monotonluğu genç Teğmen’i ele geçirirken ömrünün elinden kayıp gittiğini fark etmiyor oluşu kendisine ne kadar yabancı olduğunu anlatıyordu. Yazarın yaptığı betimlemeler okuyucunun dimağında derin bir sanat hazzı bırakıyordu. Son zamanlarda okuduğum hem kitabın kahramanları açısından hem konuyu ele alış biçimi açısından okuduğum en derinlikli kitaplardan biriydi.