Sonsuz bir sevgi kırardı kaderin değişmez ağlarını. Birbirine akan kalpler aşardı bütün yolları ve zamanları. Masumiyetle örülmüştü küçük kalplerin doğası. Ya değiştirirdi kaderi masumlukları ya da yeniden yazardı kendi masallarını.
Mutlu sonlar masallar, mutsuz sonlar hikâyeler içindir, derler. Çünkü masallar hayal, hikâyeler gerçektir. Bilmedikleri şey ise şudur: Hayaller, gerçekleşme ihtimali olan hikâyelerdir.
Dünyayı ters düz ederdi bir tutam ön yargı. Ama belki de ters sanılan hayatların ardında gizliydi ön yargının gardı. Çünkü aşkın ne önü vardı ne de ardı.